Red - white - and blue - and they all followed suit!
Een lawine van lieve reacties op mijn email!
Ik vond het super om mee te spelen!
Dank voor die schitterende opera, dank voor alle foto's, dank voor de vip plaatsen, dank voor alles! Het was geweldig om dit mee te mogen maken.
Mijn gasten en wij hebben een mooi concert meegemaakt. Het is niet mijn muziek, dat heb ik nooit onder stoelen of banken gestoken, maar ik kan jullie zeggen dat ik mij het hele concert prima heb vermaakt! Geweldig hoe dingen dan bij elkaar komen!
Wat hebben wij genoten van jullie stemmen.
Wij hebben ontzettend genoten van de prachtige opera Ca Ira. Petje af voor deze prestatie !!
Hoi Joke,
Bij deze nog even de Factuur.
We genieten nog steeds na van het Ça Ira gebeuren en we weten zeker dat we er nog lang van zullen blijven genieten ook.
Het is toch altijd een gat, als een productie over is; bijzonder, als het zo een groot project is.
Ik heb echt genoten die avond. Ik was nog nooit naar een opera geweest maar dit was echt geweldig. Wat leuk om Roger Waters 'trekjes' terug te horen in de muziek. Hij heeft er écht invloed op gehad......
Wat was het maandag een prachtige avond. Wat zul jij trots zijn. En terecht! Wij hebben enorm genoten en om ons heen heb ik geen ander geluid opgevangen.
I wrote this to matt ..... and for you as well ..... Thanx a lot ..... What an event!
We came to the netherlands from hannover/ germany to see this big work from Roger Waters for the first time.We arrived on saturday and met the coordinator Joke Tuinema in the hotel right beside the World Forum Theater which is the biggest theater in the netherlands. Joke became a friend of mine via eMail in the past months and it was a real joy to meet her and get to know even more details of this project. I couldn't imagine what has to be done to make this dream come true!On sunday we (my wife, her sister and husband and me) have had great luck to be invited to be present at the general rehearsal of the complete opera....... So we took place on our booked seats for monday. If that was not good enough were we invited to change place right before the mixingdesk in the centre of the theater. Even in these hours they seemed to be familiar and perfect allready with this masterpiece of music which is played only a few times in its full length. But this was exactly on the point like I had in mind!!Only little corrections like synchronising the sound effects (they were able to use the original samples), the lights and the position of the choirs (yes, there were three of them). Therefore they played all three acts and repeated only a few parts after that.The whole opera will be performed concertant on monday. So there was no need to do a lot of choregraphics. But for each song they have animated titles with a little story within of each song shown on the screen in the background of the orchestra. Can you imagine that for "the fugitive king" single letters and numbers turn around and look for the word "king"? Well, if not you can believe me. It all worked very well. This sunday afternoon I will never forget! I hardly could await these hours until I could sit down on my seat in row 8 on monday. Will they be able to repeat this perfect sound? Will they be able to synchronize these pictures and animations exactly again?Will the audience like the combination of choirs, orchestra, sound of birds, fireworks, guns and cannons, marching feets and the Guillotine?On monday night we went to the World Forum Theater again to see this unique presentation of Roger Waters opera. Just a few minutes after eight we entered the hall and took place in row eight. There was no opening speech.Sorry ROGER: I missed you to say a few words about the opera and these around 240 enthusiastic people whose hearts are bleeding to put this on stage.At twenty minutes past eight everybody had took their seats and all calmed down to silence. Rob Vermeulen our conductor tonight gave his first sign. Not to the orchestra or the choirs, but to the sound and vision masters. The ceremony is about to begin.Wind and wolves are howling, ducks and goose chat and a marching snaredrum starts silent and becomes louder.....The overture starts with trumpet and then the whole orchestra gets full attention of the audience.The ringmaster guides us to vienna where little marie antoinette dreams of her life as a queen. Soon the story goes on and life in france is getting worse if you are not rich as king. The people stand up for bread while in Versaille they dine and have fun. Only military and guns can hold the starving people back. The revolution is about to come. The king and queen try to sneak away but they are catched and the king is in prison. The life of King Louis ends under the guillotine and the Queens life as well. The monarchy is over-vive la commune de paris! Now there is hope of a better life for everyone under the sun.The audience around me sits still but looks around for the sound effects. Are there birds, is it raining in here? The few people in here who knows the sound of PF and RW are surely satisfied that every gunshot, thunder and downfalling blade is perfectly placed. Every sentence from each singer is perfect in light and place. During "the fugitive King" the children sing "......we sing of what we want....." were really shot down (or not?). Everybody in the audience must think that because they go down at once and everything on stage is drowned in (blood)red......Remarkable!! And what are the other highlights?I can't tell you to be honest. There are too many of them. Every note, every sound and every gesture seems to be as it must be. Too soon we reach the end of the final act. For me there is no need to hear the final words of "ca ira" ever again. This is burned in my mind forever!Everyone in the audience is on feet for standing ovations. You have to know that every one stood up at once and not because he or she saw other people standing up. I stood up right in time and nearly noone was on seat anymore. So all the audience was fascinated not only by this music but also this outstanding performance! After some time we were pleased to sit down again. The childrens choir had left his place on stage and comes in line in front before the stage. Starting on the left they handed the old and worn flag of france from one children's hand to the other. Just after doing so the child turns his back in front of the audience so we can read a single letter on its back. When the flag was handed to the right side of the stage every child has turned around and we are able to read: thank you for helping us to save a child from war. (Written in dutch, I hope I've got the meaning right)After this great event we met Joke, Andre Post and Rob and some others in the hotel bar for a drink or two and we had the chance to learn a bit about the works on this opera. This has made these days even more special and unforgetable to us.And again:Sorry ROGER: YOU missed an outstanding performance. These people did an outstanding job and you would have been very proud to see what they have lifted up the stage. Due to the limited budget there was not as much advertisement as were needed for another staging. It's too sad that this was a oneoff performance. I know the artists would love to do it again. So everyone who has not seen this opera yet, look out for CA IRA! in the future.The ones who've seen it, will want to see it again and again.......
Ik heb de foto's in een on-line gallery gezet (wel zo makkelijk)Dit is de linkhttp://gallery.mac.com/cpthansolo/100361En als mensen zelf foto's hebben, kunnen ze deze via het speciale e-mail adres hieronder in de gallery zetten:cpthansolo-p993@post.mac.com
Mijn bedoeling was om het geheel, ondanks totale versterking, akoestisch te laten klinken. Is blijkbaar gelukt; ik was zelf in ieder geval zeer tevreden. Maar hier uit blijkt maar weer hoe kwetsbaar het geluid is; alsof wij niet ons stinkende best hebben gedaan. Gelukkig weet ik dat jij beter weet.
Geachte abonnee,Onlangs is er vanuit meerdere bronnen aangetoond dat via uw internet aansluiting ongewenste e-mail verzonden is.
Oef, Joke, hoeveel komt er nog??
Ik heb op uitzending gemist het jeugdjournaal gekeken, en dat was een leuk en groot item, inclusief zang!
We hebben genoten! Een erg mooi concert. Ik heb respect voor jullie.. zoveel instuderen voor een voorstelling.
Still got tears in my eyes when I ( we all!) think of these days.IT WAS WONDERFUL !!!!!!!!!
toch nog een mooie afsluiter in de krant.
Wij hebben gisteravond enorm genoten van jou/jullie opera Ca Ira. Voor de kinderen was het iets heel anders. Ze kwamen enthousiast uit het theater vandaan.
Hartelijk Gefeliciteerd met het grote succes van gisteravond in DEN HAAG!!
Ik heb die polo nog in mijn bezit en waar zal ik hem naar toesturen?
Wie weet krijgt dit project ooit nog een leuk vervolg.
There is een hoop gebeurd, in dat dikke jaar achter ons. Maar gisteren stond het dan daar toch maar op de planken. Ik was onder de indruk, zowel van de muziek zelf, als ook van de performance. Vooral de kinderstemmen en het koper klonken heel helder.
Ik heb net nog even nagenoten van het jeugdjournaal, de video stond klaar.
Net naar het jeugdjournaal gekeken....dat zag er goed uit! 't was overweldigend mooi! Wat waren we blij dat we dat meegemaakt hebben!
Gisteren avond zijn we naar de uitvoering in Den Haag geweest we hebben daar geen spijt van gekregen we vonden zowel het orkest, koren en jullie als solist geweldig vooral het slot
Jammer dat het slechts een eenmalige uitvoering was. ik kreeg bij sommige stukken zelfs kippenvel zo mooi was het. Ook was het fantastisch om te zien hoe de dirigent alles in goed banen begeleidde. Nogmaals een fantastisch concert!
Er gebeurde veel, en ik geloof dat alles min of meer in goed banen terecht is gekomen.
Ik ben al ruim 3 kwartier bezig, om een zinnig woord op m'n beeldscherm te krijgen. Maar alles wat er naar boven komt, doet afbreuk aan de fantastische ervaring van gisteren. Eigenlijk is het maar moeilijk te bevatten dat het allemaal voorbij is.Het begon zo mooi, met de fluwelen klanken van Melissa. Maar voor dat je het wist, waren we al 2,5 uur verder en was het weer voorbij. En in die 2,5 uur, een stortvloed aan emoties. Maar naast emoties, waren er ook leuke momenten. Zoals sommige van de animaties die best wel grappig waren, of de blik in de ogen van Karin ten Cate tijdens 'Dances and Marches'. Ik kan me nauwelijks voorstellen hoe lastig het is om een stuk in te studeren om het vervolgens maar eenmalig uit te voeren.
Wij hebben genoten gisteravond. We zaten super, rij 8 in het midden. Geweldig, helemaal uitverkocht volgens mij. Ongetwijfeld zal er achter de schermen nog wel iets mis gegaan zijn, maar daar was in de zaal niets van te merken.
Ik wil je enorm bedanken voor je krankzinnige idee en we mailen over het hoe en nu verder!!!
Hoe en nu verder!!!
Lieve allemaal,
Daar zit ik dan, al weer, nog steeds, alweer achter de PC. Donderdag 8 mei 2008. Ons leventje na maandag 5 mei 2008 lijkt weer op de rails te staan. En de lessenaars van de Solisten staan in onze woonkamer!
Veerle speelt op het zonovergoten plein achter ons huis, en ik heb me verplicht ‘na het eten’ nog iets te schrijven over Ça Ira. Met dat eten is het al een tijdje mis. In elk ordentelijk gezin, dus ook bij ons, staat de warme hap rond de klok van 6-en wel zo’n beetje op tafel. Bij ons niet. To be honest, al enkele weken niet. Ach, als we in Zuid-Frankrijk woonden, zou dat niet opvallen. Tijdens onze vakanties aan de Côte d’Azur doen we niets liever dan laat pizza’s eten en we leven nog steeds. En hoe! “Mam, het is veel te warm buiten.” “Mam, ik voel me niet zo lekker.” “Mam, mag ik onder de sproeier?” “Mam, die lessenaars staan in de weg …”
De dagen erna …
Tjee, wat zijn die lessenaars groot! Dat viel helemaal niet op, op het grote WFT-podium. En wat zijn ze mooi! Dat viel gelukkig wél op, op het grote WFT-podium. Paul, wat heb je de rollen die Ernst Daniël, André en Karin hebben gezongen, pràchtig vervat in de symbolisch vorm gegeven lessenaars.
Dank je voor deze unieke beelden. Ze kunnen jammer genoeg niet in onze woonkamer blijven staan. Veerle moppert nu al, en de poes maakt krassen op het ijzer. Jouw beelden verdienen een betere, ruimere plaats en veel bewonderende blikken. Maar waar? Het Rijksmuseum lijkt mij de meest geschikte plaats. Drie handgemaakte lessenaars voor de eerste 3 solisten die Roger Waters’ opera over vrijheid, gelijkheid, broederschap en passie, in West-Europa ten gehore hebben gebracht. Mooi bord erbij …Tja, of ze er in Amsterdam ook zo over denken? We shall see.
Joost! Wat hebben we genoten van je animaties! Weet je dat ik maanden achter de PC en in spanning heb gezeten om de beelden van Mark Holthusen vrij te krijgen? Om te kunnen projecteren bij Ça Ira in Holland? Nee, dat weet je vast niet. Tig mails gingen vooraf aan de uiteindelijke goedkeuring van Roger Waters en his Crew, om deze studiofoto’s voor Ça Ira te mogen gebruiken. Wat was ik blij! Mijn Crew niet, dus de beelden van Mark Holthusen werden in ons stamcafé, van tafel geveegd. De Poort van Kleef, recht voor de ingang van het Conservatorium in Utrecht. Waar we regelmatig op donderdagochtend neerstreken en heel veel koffie en cappucino’s dronken om ons door de Ça Ira-problemen heen te slaan. Foto’s om het verhaal te ondersteunen? Aan de kant ermee. We gaan geen plaatjes kijken. Versterkingsperikelen om de geluidseffecten te kunnen trotseren. Dat hele hele grote koor de zaal in te kunnen dragen. Zeg, en dan die tribune! Enig idee? In Kampen stond een voor Ça Ira gemaakte podium-opbouw. Jammer, maar helaas. Kampen en Den Haag liggen meer dan 50 km van elkaar vandaan en zo ver mocht met die perfecte tribune niet heen en weer worden gereden. Uiteindelijk bood Mannenkoor Jubilate uitkomst! Je zult er maar zo lang op moeten zitten. Van 19.30-22.45 uur. Gezien en gehoord in het Jeugdjournaal?! “Houten kont!” Joost, jij hebt 8 hele dagen met al die dansende, marcherende en vechtende letters gestoeid en was af en toe vast heel erg moe: “Mam, je moet toch eens goed kijken, de letters CNAFRE staan door elkaar” ... gewèldig!
Arbeid adelt! Loaf ken lang an, las ik laatst op een t-shirt. T-shirts! Stefan!
Lieve Stefan,
Ik heb je leren kennen via Theo. Jullie wonen beide in Den Haag. Theo met een passie voor Pink Floyd, jij met een passie voor Taekwondo. Je werkt hard aan de opbouw van je eigen bedrijf ‘Qualitysign’. En je verzorgt PP-/ en PF-materiaal in allerlei soorten en maten. You name it en Stefan print it. On t-shirts. Van Kinderkoor de Kickers! HELPWARCHILDOORLOGUITEENKINDTEHALEN aan de achterkant, ons logo Ça Ira for War Child en de vlaggen van de landen waar War Child hulp verleent, aan de voorkant. Gedonder met maten, gedonder met vrije TNT-bezorgings-dagen (Queensday en Hemelvaartsdag in één week!) kostten mij en Stefan het nodige beltegoed. Waar zijn de t-shirts? En wanneer worden ze bezorgd? Het kwam allemaal goed. Zaterdagmiddag, 3 mei, in Walibi, briefje op de deur thuis voor de pakketdienst, de buurt in rep en roer, maar dan het verlossende telefoontje van buurvrouw Jolande: “De t-shirts staan in de keuken!”
Diezelfde middag ben je begonnen aan de Ça Ira for War Child CREW-shirts. Nee, polo’s, toch even meer stijl. Weet je, Stefan, nadat je de door jouw geprinte blanco cheque afleverde en het later tijd was om (best trots) in dat pràchtige Crew-shirt plaats te gaan nemen tussen de èchte Crew, heb ik even voor de spiegel gestaan. In onze hotelkamer in het Novotel, hoog boven het podium in het WFT. Helemaal in m’n eentje, in stilte. Kijk, daar was het nu allemaal om te doen. Ça Ira for War Child - CREW, in rode letters op een mooi zwart polo-shirt. Dank je, Stefan, voor je support, voor je zorg, voor je enthousiasme om met jouw t-shirts ook een bijdrage te leveren aan het werk van War Child!
21.05 uur. Time to eat! Tot morgen … deel II
Dat was gisteravond en toen kon ik ineens niet meer 'bloggen'. "U heeft geen blog-account op deze site", werd mij even fijntjes medegedeeld door Google. Hùh? Mooi wel, thanks to Frank!
11.45 uur. No coffee? Makes me idiot! Tot vanavond ... deel II
vrijdag 9 mei 2008
dinsdag 6 mei 2008
Eten
Dat is wat ik nu eerst ga doen, Trees. En daarna ga ik er even voor zitten. Om ook mijn belevenissen bij Ça Ira in Holland, 5 mei 2008, aan internet toe te vertrouwen.
Nachtelijk dolen in een uitgestorven WFT, op zoek naar een slok champagne, dolen door een uitgestorven Den Haag, na de voorstelling, het WFT niet meer kunnen vinden, niet slapen, niet eten .... en nog veel meer. Tot zo!
Wat een lieve reacties allemaal in ons Gastenboek!
Nachtelijk dolen in een uitgestorven WFT, op zoek naar een slok champagne, dolen door een uitgestorven Den Haag, na de voorstelling, het WFT niet meer kunnen vinden, niet slapen, niet eten .... en nog veel meer. Tot zo!
Wat een lieve reacties allemaal in ons Gastenboek!
dinsdag 29 april 2008
Queensday!
Queensday, thanks to Rosemarie!
Hebben jullie dat ook? Dat speciale gevoel bij Koninginnedag? Vrijmarkt, Oranjebitter, vanaf 10.30 uur voor de buis: daar loopt ze! Onze Koningin! Daar waar mijn vader en ik tijdens de uitzending van de ‘Matthäus Passion’ altijd ‘Sssst’ riepen als mijn moeder riep dat het eten op tafel stond, riep zij altijd ‘Sssst’ tijdens de uitzending van het Defilé op TV.
Ik ben dus opgegroeid mèt klassieke muziek en mèt liefde voor ons Koningshuis. En met een dwingend ‘Sssst’. Dat komt me deze dagen goed van pas. Om je in te leven in het verhaal van Ça Ira is het meegenomen dat je weet hebt van klassieke muziek, een Koningshuis, èn ‘Sssst’.
Is het meegenomen, dat je weet wat er zoal in deze wereld TE KOOP is. Is het meegenomen dat je weet dat niet alles je vanzelfsprekend wordt aangereikt. Is het meegenomen dat je hebt leren knokken. Tjee, is dat allemaal nodig om je in te leven in het verhaal van Ça Ira? Ja! En nog eens, Ja! Daar ben ik nog meer van overtuigd geraakt dan ik ooit had kunnen denken.
Met Ça Ira heeft Roger Waters een statement afgegeven, waar je niet omheen kunt. Waar je door geraakt wordt, of je dat nu wilt of niet. En het bewijs is geleverd. Wordt geleverd op Bevrijdingsdag 5 mei 2008. Als je luistert naar Ça Ira en je leest over de boodschap die ermee wordt doorgegeven, ontkom je niet aan dat ene zinnetje: ‘Everyone under the sun has the power to change the way the world is arranged.’
Eigenlijk is het ook wel heel bijzonder, dat dit ene zinnetje drijfveer is geworden van ruim 200 mensen. Twee-honderd! Waar het begon met 2. Waar zaterdag 26 april 2008 al een memorabele dag TUTTI in Tilburg is geworden, is het onomstotelijke bewijs dat Ça Ira in Holland ook ècht gaat gebeuren, ons huis ingedragen. Door Veerle en Rosalie. Onze gang staat vol met de programmaboekjes ‘Ça Ira for War Child’!!! Niks ‘Sssst’, schreeuw het maar van de daken.
En de door Paul Beuk vervaardigde en unieke lessenaars voor de Drie Solisten zijn klaar.
En de door Joost Gulien vervaardigde en unieke beelden ter ondersteuning van het verhaal, zijn klaar.
Nu het strakke schema voor de opbouw van het podium en de generale in het World Forum Theater op 4 mei, de ‘reparaties’ op 5 mei nog, en dan .. is het ècht bijna klaar. En degenen die daar niet van wakker liggen, hebben 6 mei toch ècht het nakijken. Ik garandeer jullie, het wordt een fantàstisch spektakel. Hoe heette het ook alweer ? Ça Ira in Holland! Om nooit te vergeten …
Dit is m’n laatste blog nog niet, hoor. Don’t worry. Van zoiets moet je toch afkicken? Ik blijf nog wel even in de lucht. By the way, al gelezen dat “Breathe in the air” ook in Ça Ira voorkomt?
Queensday. Bevrijdingsdag 5 mei 2008 treden Koning Louis Capet en Koningin Marie Antoinette voor het voetlicht. Roept de Priester op tot Revolutie! ‘Sssst’! A.s. maandag pas. Morgen Oranje Boven.
Veel plezier!
PS: Sfeer proeven? Zie de fotogallery van www.rogerwaters.eu. Tilburg 25 en 26 april 2008!
Hebben jullie dat ook? Dat speciale gevoel bij Koninginnedag? Vrijmarkt, Oranjebitter, vanaf 10.30 uur voor de buis: daar loopt ze! Onze Koningin! Daar waar mijn vader en ik tijdens de uitzending van de ‘Matthäus Passion’ altijd ‘Sssst’ riepen als mijn moeder riep dat het eten op tafel stond, riep zij altijd ‘Sssst’ tijdens de uitzending van het Defilé op TV.
Ik ben dus opgegroeid mèt klassieke muziek en mèt liefde voor ons Koningshuis. En met een dwingend ‘Sssst’. Dat komt me deze dagen goed van pas. Om je in te leven in het verhaal van Ça Ira is het meegenomen dat je weet hebt van klassieke muziek, een Koningshuis, èn ‘Sssst’.
Is het meegenomen, dat je weet wat er zoal in deze wereld TE KOOP is. Is het meegenomen dat je weet dat niet alles je vanzelfsprekend wordt aangereikt. Is het meegenomen dat je hebt leren knokken. Tjee, is dat allemaal nodig om je in te leven in het verhaal van Ça Ira? Ja! En nog eens, Ja! Daar ben ik nog meer van overtuigd geraakt dan ik ooit had kunnen denken.
Met Ça Ira heeft Roger Waters een statement afgegeven, waar je niet omheen kunt. Waar je door geraakt wordt, of je dat nu wilt of niet. En het bewijs is geleverd. Wordt geleverd op Bevrijdingsdag 5 mei 2008. Als je luistert naar Ça Ira en je leest over de boodschap die ermee wordt doorgegeven, ontkom je niet aan dat ene zinnetje: ‘Everyone under the sun has the power to change the way the world is arranged.’
Eigenlijk is het ook wel heel bijzonder, dat dit ene zinnetje drijfveer is geworden van ruim 200 mensen. Twee-honderd! Waar het begon met 2. Waar zaterdag 26 april 2008 al een memorabele dag TUTTI in Tilburg is geworden, is het onomstotelijke bewijs dat Ça Ira in Holland ook ècht gaat gebeuren, ons huis ingedragen. Door Veerle en Rosalie. Onze gang staat vol met de programmaboekjes ‘Ça Ira for War Child’!!! Niks ‘Sssst’, schreeuw het maar van de daken.
En de door Paul Beuk vervaardigde en unieke lessenaars voor de Drie Solisten zijn klaar.
En de door Joost Gulien vervaardigde en unieke beelden ter ondersteuning van het verhaal, zijn klaar.
Nu het strakke schema voor de opbouw van het podium en de generale in het World Forum Theater op 4 mei, de ‘reparaties’ op 5 mei nog, en dan .. is het ècht bijna klaar. En degenen die daar niet van wakker liggen, hebben 6 mei toch ècht het nakijken. Ik garandeer jullie, het wordt een fantàstisch spektakel. Hoe heette het ook alweer ? Ça Ira in Holland! Om nooit te vergeten …
Dit is m’n laatste blog nog niet, hoor. Don’t worry. Van zoiets moet je toch afkicken? Ik blijf nog wel even in de lucht. By the way, al gelezen dat “Breathe in the air” ook in Ça Ira voorkomt?
Queensday. Bevrijdingsdag 5 mei 2008 treden Koning Louis Capet en Koningin Marie Antoinette voor het voetlicht. Roept de Priester op tot Revolutie! ‘Sssst’! A.s. maandag pas. Morgen Oranje Boven.
Veel plezier!
PS: Sfeer proeven? Zie de fotogallery van www.rogerwaters.eu. Tilburg 25 en 26 april 2008!
zaterdag 26 april 2008
woensdag 23 april 2008
PR2
Dank je, Hans!
Open mail aan verslaggever Jochem Geerdink, METRO-nieuws:
Beste Jochem,
Toeval? Vanwege het fileleed niet met de auto gaan, maar met de trein en dan een METRO in handen krijgen? En in die METRO een interview lezen over Roger Waters? Mijn hart sloeg een slag over, toen ik op de voorpagina las: Roger Waters bezig aan zijn laatste trucje.
Weet je, op datzelfde moment was ik op weg naar Den Haag. Om daar de proefdrukken te kontroleren van de t-shirts voor Kinderkoor 'de Kickers'. Voor 35 kinderen die al maanden hard hebben gewerkt aan muziek van Roger Waters.
Ken je Ça Ira? Van Roger Waters' hand. De nog in leven zijnde componist van de opera 'Ça Ira. There is Hope' komt op 11 mei naar Nederland en zegt niets over de West-Europese première van ditzelfde stuk. Hoe kan dat?
Op Bevrijdingsdag 5 mei wordt zìjn opera, een geniaal stuk muziek waar hij 15 jaar aan heeft gewerkt, ook één maal uitgevoerd. In het World Forum Theater in Den Haag.
Op 12 mei 2007 heb ik uit zijn hand de partituren èn de rechten gekregen om de opera één keer uit te voeren. Het is bijna zover. Vavavond heeft de eerste orkestrepetitie plaatsgevonden met het Tilburgs Begeleidingsorkest en het Nederlands Concertkoor. In Tilburg. Het dak ging eraf.
Wat begon als een droom, krijgt op 5 mei gestalte. En niet zomaar. Inmiddels werken er ruim 225 mensen aan mee. Staan/zitten er ruim 200 musici op het podium, om Roger Waters' opera voor de eerste keer in Nederland tot klinken te brengen. Worden extra dollars, ponden, euro's guldens of wat dan ook gespendeerd om de fans op een andere manier een concert te laten beleven. Ja, mèt belichting, mèt videobeelden, mèt de 132 geluidseffecten die hij in de opera heeft verwerkt, een quadrafonisch Roger Waters-waardige uitvoering. Zo verwoordde de Maestro himself zijn eerste 'Dark Side' in Nederland.
De aankondiging op de voorpagina van METRO vandaag klopt van geen kant.
Roger Waters mag dan bezig zijn aan zijn laatste 'trucje', met de uitvoering van zijn opera Ça Ira begint een heel nieuw Waters-tijdperk. Misschien is de tijd er nog niet rijp voor? Zou best kunnen als je weet wat The Wall teweeg bracht. En misschien weet Roger Waters zèlf niet, hoe groots zijn opera op 5 mei wordt neergezet. Vanwege zijn tour kon hij niet aanwezig zijn.
Ik kon het niet laten je van ons pràchtige project op de hoogte te stellen.
Ik zit nog na te genieten van wat er vanavond al is gepresteerd. A.s. zaterdag, 26 april, komen we voor het eerst TUTTI (da's dus het grote koor, het grote orkest, het kinderkoor, de solisten, geluid, belichting, regisseur), allemaal bij elkaar om Ça Ira in elkaar te passen. Dan nog een generale repetitie op 4 mei, en dan is het ècht zo ver.
Vorig jaar, 12 mei 2007, sprak Roger Waters de gevleugelde woorden: 'Ça Ira in Holland? I couldn't be happier!" 'k Heb het bewijs hiervan op CD staan. Nog even en I couldn't be happier dat mijn droom is uitgekomen. Ik sluit af met de reactie van een fan op onze site vandaag:
PR is zeker belangrijk, hoewel het voor de die-hard Roger Water fans natuurlijk oud nieuws is.
En die komen toch wel :), en anders moeten ze zich schamen om niet naar dit unieke project te komen.
Hierbij nodig ik je van harte uit, Bevrijdingsdag 5 mei 2008, naar het World Forum Theater in Den Haag te komen. Om daar voor die ene keer getuige te zijn van de West-Europese première van Roger Waters opera: 'Ça Ira. There is Hope'.
Vriendelijke groet,
Joke Tuinema
Stichting Ça Ira for War Child
Open mail aan verslaggever Jochem Geerdink, METRO-nieuws:
Beste Jochem,
Toeval? Vanwege het fileleed niet met de auto gaan, maar met de trein en dan een METRO in handen krijgen? En in die METRO een interview lezen over Roger Waters? Mijn hart sloeg een slag over, toen ik op de voorpagina las: Roger Waters bezig aan zijn laatste trucje.
Weet je, op datzelfde moment was ik op weg naar Den Haag. Om daar de proefdrukken te kontroleren van de t-shirts voor Kinderkoor 'de Kickers'. Voor 35 kinderen die al maanden hard hebben gewerkt aan muziek van Roger Waters.
Ken je Ça Ira? Van Roger Waters' hand. De nog in leven zijnde componist van de opera 'Ça Ira. There is Hope' komt op 11 mei naar Nederland en zegt niets over de West-Europese première van ditzelfde stuk. Hoe kan dat?
Op Bevrijdingsdag 5 mei wordt zìjn opera, een geniaal stuk muziek waar hij 15 jaar aan heeft gewerkt, ook één maal uitgevoerd. In het World Forum Theater in Den Haag.
Op 12 mei 2007 heb ik uit zijn hand de partituren èn de rechten gekregen om de opera één keer uit te voeren. Het is bijna zover. Vavavond heeft de eerste orkestrepetitie plaatsgevonden met het Tilburgs Begeleidingsorkest en het Nederlands Concertkoor. In Tilburg. Het dak ging eraf.
Wat begon als een droom, krijgt op 5 mei gestalte. En niet zomaar. Inmiddels werken er ruim 225 mensen aan mee. Staan/zitten er ruim 200 musici op het podium, om Roger Waters' opera voor de eerste keer in Nederland tot klinken te brengen. Worden extra dollars, ponden, euro's guldens of wat dan ook gespendeerd om de fans op een andere manier een concert te laten beleven. Ja, mèt belichting, mèt videobeelden, mèt de 132 geluidseffecten die hij in de opera heeft verwerkt, een quadrafonisch Roger Waters-waardige uitvoering. Zo verwoordde de Maestro himself zijn eerste 'Dark Side' in Nederland.
De aankondiging op de voorpagina van METRO vandaag klopt van geen kant.
Roger Waters mag dan bezig zijn aan zijn laatste 'trucje', met de uitvoering van zijn opera Ça Ira begint een heel nieuw Waters-tijdperk. Misschien is de tijd er nog niet rijp voor? Zou best kunnen als je weet wat The Wall teweeg bracht. En misschien weet Roger Waters zèlf niet, hoe groots zijn opera op 5 mei wordt neergezet. Vanwege zijn tour kon hij niet aanwezig zijn.
Ik kon het niet laten je van ons pràchtige project op de hoogte te stellen.
Ik zit nog na te genieten van wat er vanavond al is gepresteerd. A.s. zaterdag, 26 april, komen we voor het eerst TUTTI (da's dus het grote koor, het grote orkest, het kinderkoor, de solisten, geluid, belichting, regisseur), allemaal bij elkaar om Ça Ira in elkaar te passen. Dan nog een generale repetitie op 4 mei, en dan is het ècht zo ver.
Vorig jaar, 12 mei 2007, sprak Roger Waters de gevleugelde woorden: 'Ça Ira in Holland? I couldn't be happier!" 'k Heb het bewijs hiervan op CD staan. Nog even en I couldn't be happier dat mijn droom is uitgekomen. Ik sluit af met de reactie van een fan op onze site vandaag:
PR is zeker belangrijk, hoewel het voor de die-hard Roger Water fans natuurlijk oud nieuws is.
En die komen toch wel :), en anders moeten ze zich schamen om niet naar dit unieke project te komen.
Hierbij nodig ik je van harte uit, Bevrijdingsdag 5 mei 2008, naar het World Forum Theater in Den Haag te komen. Om daar voor die ene keer getuige te zijn van de West-Europese première van Roger Waters opera: 'Ça Ira. There is Hope'.
Vriendelijke groet,
Joke Tuinema
Stichting Ça Ira for War Child
dinsdag 22 april 2008
PR
PR! Daar draaide het de afgelopen weken om. Ohh, en daar draait het de komende weken om. Ohh, en om nog veel meer. Maar eerst PR. Public Relations. We hebben allemaal publieke relaties, maar ik heb nooit geweten dat deze PR-contacten nog eens zo belangrijk zouden blijken. Wie wel? Je leeft je leven, leest kranten, leest advertenties, kijkt TV, of luistert naar de radio. En dan ineens … blijkt alles belangrijker dan dat je je leven leeft. PR! In welke krant komt Ça Ira? Wordt er geadverteerd? Gaat Mooi! Weer niet door? Hoeveel mensen luisteren er naar Schiffers op Radio 2? Geen idee! Daar staat een normaal mens toch niet bij stil? Geloof me, er zijn mensen die niet anders doen dan zich dit soort vragen stellen. Wiens leven afhangt van PR. En dan ineens … blijkt Ça Ira in Holland te worden meegenomen in diezelfde stroomversnelling. Ik ga er al sneller van typen. En zwem graag. Maar niet te lang en zeker niet tegen de stroom in.
Vandaag hebben we 3, bijna 4 mijlpalen bereikt! Het programmaboek is naar de drukker, kan geen letter meer in gewijzigd worden. Dank je, Carla, Dick en Tessa! Het ziet er fantàstisch uit.
Vanmorgen een vroege reactie op mijn vraag aan Ton Koekkoek (geluidstechnicus bij dè Tribute Band Pink Project): “Ja, ik ga ervoor zorgen dat de geluidseffecten in Ça Ira worden ‘gespeeld’! Dank je, Ton. Als echte Pink Floyd-kenner heb je een brug geslagen tussen de muziek van toen en nu. Nog een Pink Floyd-kenner. Stefan, enthousiast en jong ondernemer, gaat de t-shirts van Kinderkoor ‘de Kickers’ bedrukken. Waarmee? Kom maar kijken! En dan, bijna 4. Hoe krijg je 120 koorzangers op een knappe manier op dat grote podium in het WFT? Zonder al te veel gekraak van praktikabels? Wist niet eens dat beunen zo heten. Stoelen erop? Uit den boze. Kijk, in een sporthal kan er veel.
Maar in een theaterzaal, waar alles op alles wordt gezet als het op kwaliteit van geluid en versterking van geluid aankomt, videobeelden worden getoond en kinderen toch ècht niet stilzitten, is alles wat bonkt, kraakt en piept uit den boze.
Ik ben 2 mijlpalen vergeten. De tijd vliegt. Die videobeelden … ik mag er niets over schrijven, kom maar kijken! Joost Gulien, fotograaf, en onze regisseur Maarten Vonk, hebben er al met zoveel plezier aan gewerkt, dat ik er bijna jaloers op werd. Hoe verbeeld je anno 2008 het verhaal van Ça Ira? Nou, daar kwam een origineel en absoluut vernieuwend antwoord op. Letters! Meer schrijf ik er niet over. En dan, Paul Beuk. Gewèldig Paul, dat je hard werkt aan de vormgeving van een ander zo belangrijk onderdeel van het verhaal. Wie zingt waar welke rol? Alweer met Maarten, die ook daar zijn ideeën bij had, krijgt het verhaal van Ça Ira in beelden gestalte.
Morgen, woensdag 23 april, rijdt de bus van Amsterdam naar Tilburg. Aan boord het Nederlands Concertkoor. De eerste orkestrepetitie met het Tilburgs Begeleidingsorkest. Vrijdag, 25 april, nog een orkestrepetitie met de solisten (foto’s gezien??!!). En dan, zaterdag 26 april, TUTTI, zo heet dat in de klassieke wereld. Alles d’r op en d’r an. Allemaal mijlpalen.
Al kaarten besteld? Nee? Nog een keer. Al kaarten besteld? JA!
Joke
Vandaag hebben we 3, bijna 4 mijlpalen bereikt! Het programmaboek is naar de drukker, kan geen letter meer in gewijzigd worden. Dank je, Carla, Dick en Tessa! Het ziet er fantàstisch uit.
Vanmorgen een vroege reactie op mijn vraag aan Ton Koekkoek (geluidstechnicus bij dè Tribute Band Pink Project): “Ja, ik ga ervoor zorgen dat de geluidseffecten in Ça Ira worden ‘gespeeld’! Dank je, Ton. Als echte Pink Floyd-kenner heb je een brug geslagen tussen de muziek van toen en nu. Nog een Pink Floyd-kenner. Stefan, enthousiast en jong ondernemer, gaat de t-shirts van Kinderkoor ‘de Kickers’ bedrukken. Waarmee? Kom maar kijken! En dan, bijna 4. Hoe krijg je 120 koorzangers op een knappe manier op dat grote podium in het WFT? Zonder al te veel gekraak van praktikabels? Wist niet eens dat beunen zo heten. Stoelen erop? Uit den boze. Kijk, in een sporthal kan er veel.
Maar in een theaterzaal, waar alles op alles wordt gezet als het op kwaliteit van geluid en versterking van geluid aankomt, videobeelden worden getoond en kinderen toch ècht niet stilzitten, is alles wat bonkt, kraakt en piept uit den boze.
Ik ben 2 mijlpalen vergeten. De tijd vliegt. Die videobeelden … ik mag er niets over schrijven, kom maar kijken! Joost Gulien, fotograaf, en onze regisseur Maarten Vonk, hebben er al met zoveel plezier aan gewerkt, dat ik er bijna jaloers op werd. Hoe verbeeld je anno 2008 het verhaal van Ça Ira? Nou, daar kwam een origineel en absoluut vernieuwend antwoord op. Letters! Meer schrijf ik er niet over. En dan, Paul Beuk. Gewèldig Paul, dat je hard werkt aan de vormgeving van een ander zo belangrijk onderdeel van het verhaal. Wie zingt waar welke rol? Alweer met Maarten, die ook daar zijn ideeën bij had, krijgt het verhaal van Ça Ira in beelden gestalte.
Morgen, woensdag 23 april, rijdt de bus van Amsterdam naar Tilburg. Aan boord het Nederlands Concertkoor. De eerste orkestrepetitie met het Tilburgs Begeleidingsorkest. Vrijdag, 25 april, nog een orkestrepetitie met de solisten (foto’s gezien??!!). En dan, zaterdag 26 april, TUTTI, zo heet dat in de klassieke wereld. Alles d’r op en d’r an. Allemaal mijlpalen.
Al kaarten besteld? Nee? Nog een keer. Al kaarten besteld? JA!
Joke
zaterdag 12 april 2008
TECH-SPECS!
Tech-specs ...
Ja wel, hoor! Ik heb verstand van noten, mannen, niet van frame, animatie, content, cueing, freeze, typografische beelden die gehold moeten worden, het voorportaal, kortom, tech-specs. Gaat dit over een opera? Het Artistieke Team leeft zich uit! En wat is dat leuk om mee te maken. Kleuren, beelden, ik heb er al eerder over geschreven. Je bent met een opera van Roger Waters niet zomaar klaar.
Concertant of niet. Podium, tribune, orkest, koren, solisten en dirigent, daarin is voorzien. Maar dan … geluidseffecten, videobeelden, belichting, dat hoort er bij die man gewoon bij. Maar we zijn toch met een eenvoudig project begonnen? Mooi niet. Da’s namelijk niet mooi. Bij een concertante uitvoering van de Matthäus Passion verwacht je geen poeha (de eerste die hierbij een enscenering bedenkt, moet nog geboren worden), maar bij Roger Waters wel. Vliegende varkens, ineenstortende muren, gekooide slaven, de bajonet op het geweer, nee, de guillotine laten we thuis. We want to get rid of the Guillotine, remember?!
Jammer, lieve fans. Het medium TV heeft anders beslist. Ik had vandaag van de hoogste toren willen blazen, dat Veerle en ik vanavond opnieuw in Mooi! Weer de Leeuw stralend hadden mogen vertellen over Ça Ira. En dat Karin ten Cate voor het voetlicht de trap af zou komen om iets uit de opera te zingen.
Hoe was het ook al weer vorig jaar? En hoe staat het er nu voor? Gek, de laatste tijd lees ik in onze krant over het doneren van enorme bedragen aan sportclubs en verenigingen. E 60.000,-- eerder deze week, vanmorgen E 300.000,--, geen geringe bedragen, het 1ste niet, het 2e al helemaal niet. Eenvoudig project? Wis en waarachtig, als dit een eenvoudig project is, ga ik op klompen lopen. Het uitvoeren van de hedendaagse nog in leven zijnde componist Roger Waters is alles behalve eenvoudig! Ja, zijn muziek is kenmerk van het ware. Ga er maar aan staan. Wie verzint het om in een opera 132 geluidseffecten weg te zetten? Om een enorme zeggingskracht te creeëren met tekst? Slaapverwekkende aria’s zul je in Ça Ira niet horen. Van iedereen, zangers, orkestmusici, maar zeker ook van de solisten wordt de uiterste concentratie gevraagd. Nee, afgedwongen. Je kunt je niet permitteren even om je heen te kijken of weg te dromen. Dan ben je te laat en heb je de volgende inzet, waar dan ook, vierkant gemist. Vanmiddag hebben het Kinderkoor en het Nederlands Concertkoor de eerste extra repetitie voor de kiezen gehad. Mocht iemand het nog eens in zijn/haar hoofd halen om binnen een jaar een opera uit te voeren … nìet doen!! Tenzij je wilt afvallen of grijs haar wilt hebben.
Ik had het toch over leuk? Ja, ik vind Ça Ira in Holland nog steeds ontzettend leuk! En intensief. En ik ben niet de enige. Zo hier en daar sijpelt de spanning er voelbaar doorheen, waar (nog) niet is …
daar ga ik eens even over schrijven! De zaal is nog niet vol! Dat zou ik dus vanavond ook van de hoogste toren hebben willen blazen. Arrow Rock, Gelredome, Landgraaf, ja, daar loopt Roger Waters over het podium, hè! Maar bij de uitvoering van zijn geesteskind Ça Ira niet. En op een of andere manier resulteert dat in het feit, dat deze bijzondere, unieke en vernieuwende uitvoering niet de volle spotlights krijgt die het verdient! Nog twee uitroeptekens erbij!!! Of toch wel? Er is hoop.
Mochten jullie denken dat Roger Waters de West-Europese première van zijn opera geen warm hart toedraagt, door niet naar Den Haag te komen … mis. Find your voice and make a choice. Hij maakt andere keuzes en zingt zolang hij zijn boodschap kan uitdragen. In Lichtenvoorde, het Gelredome en in Landgraaf. En wij, met Ça Ira for War Child, doen dat in het World Forum Theater.
En reken er maar op, dat die ene keer dat zijn opera in Nederland klinkt, het óók een feest zal zijn om naar te kijken. Zoveel hoofden, zoveel zinnen, maar allemaal met de intentie van Ça Ira in Holland een pràchtige voorstelling te maken. Ik kan het niet vaak genoeg zeggen. Wie daar op 5 mei 2008 nìet bij is geweest, heeft toch ècht een kans gemist! Nog 22 dagen de kans om erbij te zijn!
Tot ziens!
Joke
Ja wel, hoor! Ik heb verstand van noten, mannen, niet van frame, animatie, content, cueing, freeze, typografische beelden die gehold moeten worden, het voorportaal, kortom, tech-specs. Gaat dit over een opera? Het Artistieke Team leeft zich uit! En wat is dat leuk om mee te maken. Kleuren, beelden, ik heb er al eerder over geschreven. Je bent met een opera van Roger Waters niet zomaar klaar.
Concertant of niet. Podium, tribune, orkest, koren, solisten en dirigent, daarin is voorzien. Maar dan … geluidseffecten, videobeelden, belichting, dat hoort er bij die man gewoon bij. Maar we zijn toch met een eenvoudig project begonnen? Mooi niet. Da’s namelijk niet mooi. Bij een concertante uitvoering van de Matthäus Passion verwacht je geen poeha (de eerste die hierbij een enscenering bedenkt, moet nog geboren worden), maar bij Roger Waters wel. Vliegende varkens, ineenstortende muren, gekooide slaven, de bajonet op het geweer, nee, de guillotine laten we thuis. We want to get rid of the Guillotine, remember?!
Jammer, lieve fans. Het medium TV heeft anders beslist. Ik had vandaag van de hoogste toren willen blazen, dat Veerle en ik vanavond opnieuw in Mooi! Weer de Leeuw stralend hadden mogen vertellen over Ça Ira. En dat Karin ten Cate voor het voetlicht de trap af zou komen om iets uit de opera te zingen.
Hoe was het ook al weer vorig jaar? En hoe staat het er nu voor? Gek, de laatste tijd lees ik in onze krant over het doneren van enorme bedragen aan sportclubs en verenigingen. E 60.000,-- eerder deze week, vanmorgen E 300.000,--, geen geringe bedragen, het 1ste niet, het 2e al helemaal niet. Eenvoudig project? Wis en waarachtig, als dit een eenvoudig project is, ga ik op klompen lopen. Het uitvoeren van de hedendaagse nog in leven zijnde componist Roger Waters is alles behalve eenvoudig! Ja, zijn muziek is kenmerk van het ware. Ga er maar aan staan. Wie verzint het om in een opera 132 geluidseffecten weg te zetten? Om een enorme zeggingskracht te creeëren met tekst? Slaapverwekkende aria’s zul je in Ça Ira niet horen. Van iedereen, zangers, orkestmusici, maar zeker ook van de solisten wordt de uiterste concentratie gevraagd. Nee, afgedwongen. Je kunt je niet permitteren even om je heen te kijken of weg te dromen. Dan ben je te laat en heb je de volgende inzet, waar dan ook, vierkant gemist. Vanmiddag hebben het Kinderkoor en het Nederlands Concertkoor de eerste extra repetitie voor de kiezen gehad. Mocht iemand het nog eens in zijn/haar hoofd halen om binnen een jaar een opera uit te voeren … nìet doen!! Tenzij je wilt afvallen of grijs haar wilt hebben.
Ik had het toch over leuk? Ja, ik vind Ça Ira in Holland nog steeds ontzettend leuk! En intensief. En ik ben niet de enige. Zo hier en daar sijpelt de spanning er voelbaar doorheen, waar (nog) niet is …
daar ga ik eens even over schrijven! De zaal is nog niet vol! Dat zou ik dus vanavond ook van de hoogste toren hebben willen blazen. Arrow Rock, Gelredome, Landgraaf, ja, daar loopt Roger Waters over het podium, hè! Maar bij de uitvoering van zijn geesteskind Ça Ira niet. En op een of andere manier resulteert dat in het feit, dat deze bijzondere, unieke en vernieuwende uitvoering niet de volle spotlights krijgt die het verdient! Nog twee uitroeptekens erbij!!! Of toch wel? Er is hoop.
Mochten jullie denken dat Roger Waters de West-Europese première van zijn opera geen warm hart toedraagt, door niet naar Den Haag te komen … mis. Find your voice and make a choice. Hij maakt andere keuzes en zingt zolang hij zijn boodschap kan uitdragen. In Lichtenvoorde, het Gelredome en in Landgraaf. En wij, met Ça Ira for War Child, doen dat in het World Forum Theater.
En reken er maar op, dat die ene keer dat zijn opera in Nederland klinkt, het óók een feest zal zijn om naar te kijken. Zoveel hoofden, zoveel zinnen, maar allemaal met de intentie van Ça Ira in Holland een pràchtige voorstelling te maken. Ik kan het niet vaak genoeg zeggen. Wie daar op 5 mei 2008 nìet bij is geweest, heeft toch ècht een kans gemist! Nog 22 dagen de kans om erbij te zijn!
Tot ziens!
Joke
Abonneren op:
Posts (Atom)